Aanhoudende pijn, zeg voor het gemak pijn die langer dan een half jaar bestaat, zegt vaak niet meer iets over dat schade of letsel in het deel waar je de pijn voelt. Ik weet dat dit als je het voor het eerst hoort raar klinkt maar wetenschappelijke onderzoeken tonen dit keer op keer aan.
Dat de pijn niets meer zegt over de plek waar je het voelt, betekent niet dat het minder erg is. Aanhoudende pijn (in welke vorm dan ook) is gekmakend, zet je leven op de kop en kost bakken met energie. Maar als de pijn niet iets zegt over het lichaamsdeel waar je het voelt, wat is er dan aan de hand?
Allereerst is belangrijk om te zeggen dat het niet tussen je oren zit en het allesbehalve ingebeeld is. De pijn is er (helaas) echt. Maar als de oorzaak niet op ‘plaats delict’ zit en niet tussen je oren waar zit het dan?
Sinds een aantal decennia kunnen we met zogenaamde fMRI beelden zien waar en wanneer er in de hersenen, hersenactiviteit plaatsvindt. Door deze relatief nieuwe methode is inzicht in pijn gelukkig enorm toegenomen. Pijn (elke vorm!) blijkt gemaakt te worden in het brein en via je zenuwstelsel te voelen op een plek in je lichaam. In het brein wordt een binnenkomende prikkel via neurale netwerken door verschillende delen van het brein beoordeeld. Alle delen van je brein doen mee aan de beoordeling zo blijkt uit de fMRI beelden. Het resultaat van de beoordeling kan pijn zijn, afhankelijk van de inschatting. Als de prikkel als pijnlijk beoordeeld wordt, gaat deze boodschap via het zenuwstelsel naar een plek in je lichaam. Je voelt dan op die specifieke plek de pijn.
Het brein heeft naast de beoordeling van de prikkel ook invloed op de werking van het zenuwstelsel. Het brein kan ervoor zorgen dat zenuwbanen gevoeliger of juist minder gevoelig worden. Het brein en het zenuwstelsel zijn één en werken als een Siamese tweeling samen. De beoordeling van het brein en het gevoeliger of minder gevoelig worden van het zenuwstelsel zijn veranderbaar.
Aanhoudende pijn of steeds terugkerende pijn weten we nu, zegt niet iets over de staat van het weefsel maar over bovengenoemde prikkelverwerking. Of eigenlijk beter gezegd een ontregelde prikkelverwerking. Het zenuwstelsel, waar het brein een belangrijk onderdeel van is, kan zonder dat dit terecht is, een prikkel als pijnlijk beoordelen. Dit verkeerde eindresultaat zegt dus niets over de toestand in je lichaam, het is een verkeerde inschatting van een bepaalde prikkel in je hersenen. Je voelt dan ergens pijn. Pijn die niet gebaseerd is op (oude) schade of letsel maar pijn die komt door verkeerde prikkelverwerking. In deze gevallen heb je pijn maar zegt deze pijn niets over de toestand in je lichaam. Het is bij aanhoudende pijn zinvol om te kijken naar deze verstoorde prikkelverwerking in plaats van focussen op de plek waar het gevoeld wordt.
De laatste tien jaar hebben recente inzichten geleid tot nieuwe behandelmethodes die zich met name richten op de werking van de Siamese tweeling. Helaas kleinschalig maar wel zéér hoopgevend. Bijgesloten een nieuwe behandelmethode die hiermee aan de slag gaat.
Als je last hebt van aanhoudende of terugkerende pijn ga naar je huisarts en vraag of je doorgestuurd kan worden naar een behandelaar die meer weet van deze materie. Als je onder behandeling bent bij iemand die zich richt op de Siamese tweeling in plaats van ‘plaats delict’ is de kans groot dat er iets gaat veranderen.
Veel succes!
https://www.youtube.com/watch?v=qWizN3p6pFA
EAET (emotional awareness and expression therapy) is een vrij nieuwe therapie, ontwikkeld in 2011 door Lumley en Schubiner. Patiënten die veel stress ervaren hebben in jeugd of een trauma hebben opgelopen moeten dagelijks een schrijfopdracht doen om zo te ontdekken wat hun pijn triggert.
Stressvolle situaties met name in de de eerste vier jaar van iemands leven hebben invloed op de ontwikkeling van een brein. Bepaalde gebieden functioneren dan minder goed waardoor deze mensen gevoeliger worden voor pijn. Bij deze mensen wordt vaker aanhoudende pijn gerapporteerd, ook als een letsel al hersteld is.
“This is a real phenomenon,” says neuroscientist Amy Arnsten, a professor of neuroscience and psychology at Yale School of Medicine. Under healthy conditions, she says, higher circuits in a part of the brain — the prefrontal cortex — can regulate whether individuals feel pain and how much pain they feel.
But these higher brain circuits can weaken and even atrophy when we’re exposed to chronic stress, Arnsten says, “especially stressors where we feel uncontrolled or frightened.”
Fear, depression and anxiety are the sorts of stressors that can weaken these brain circuits, she says, making people more vulnerable to feeling pain. And if those prefrontal circuits aren’t working to help regulate the sensation, Arnsten says, individuals may feel prolonged pain long after a physical injury has healed.
Onderstaand een verhaal van de 38 jarige Jeannine die herstelde door 30 jaar na dato, de vinger te leggen op de oorzaak van haar pijn.
Heb je aanhoudende pijn en heb je last van ‘watten’ in je hoofd? Merk je dat je naast het hebben van pijn ook dingen moeilijk of niet kunt onthouden?
Pijn is een reactie van je brein op gevaar of dreiging ergens. als deze dreiging aanhoudt zoals bij alle vormen van aanhoudende pijn dan wordt veroorzaakt dit stress in je lichaam.
Stress maakt dat er bepaalde chemische stoffen in je lichaam aangemaakt worden. Die stofjes maken je hoofd ‘watterig’. Maken je hersenpan tot een vergiet. In onderstaand filmpje wordt duidelijk uitgelegd hoe dit werkt.
