Chronische pijn is een beetje zoals een uit de hand gelopen liefde. Vergelijk het met een relatie waar de één probeert uit te leggen dat het niet zo lekker loopt en de ander wuift het weg. Vroeg of laat spat de relatie dan waarschijnlijk uit elkaar. Logisch…
Met pijn werkt het voor mijn gevoel hetzelfde. Je lichaam ervaart pijn en vraagt om aanpassend gedrag. Je hoofd heeft het druk met hele andere dingen en luistert niet naar wat het lichaam vraagt. Sterker nog, het hoofd vindt het best irritant gedrag van het lichaam en gaat verder met waar die mee bezig was. Hoofd wil geen rust, hoofd wil haar doelen bereiken. Net zoals in de liefde moet hoofd er op een geven moment hardhandig achter komen dat het zo niet werkt in een gelijkwaardige relatie. Hoofd zal respect moeten tonen voor het lichaam en ook zo nu en dan moeten luisteren. Pas als hoofd en lichaam weer een gelukkig koppel vormen zal de pijn te behappen zijn.
Ik heb echt moeten leren om beter naar signalen uit mijn lichaam te luisteren. Daarom geef ik mijn lichaam nu veel meer aandacht dan vroeger. Ik doe dagelijks oefeningen die alles soepel houden. Mijn pijn uit zich namelijk in eerste instantie in stijfheid of verkramping. Niet omdat ik stijf ben, maar omdat mijn brein denkt dat het dan beter beschermd is. Door de oefeningen zeg ik eigenlijk tegen mijn hoofd: ‘Zie je wel gaat allemaal prima, maak je niet zo druk’. Door de oefeningen zijn mijn hoofd en mijn lichaam weer samen.
Ook probeer ik mijn activiteiten te doseren zodat het behapbaar is voor mijn lijf. Als er een stemmetje roept dat ik tempo moet maken omdat er nog veel op het programma staat vraag ik deze vriendelijk maar dringend z’n kop te houden. Door mijn hoofd niet leidend te laten zijn voelt mijn lichaam veel beter.
Deze twee dingen zijn voor mij erg belangrijk en zorgen ervoor dat mijn pijn onder een bepaald niveau blijft. De kunst is om je hoofd en je lichaam vriendjes te laten blijven samen. Ze moeten net zoals in een goed huwelijk respectvol met elkaar omgaan. Ze moeten naar elkaar luisteren, elkaar respecteren en niet altijd hun gelijk willen halen. Ik heb jaren lang niet respectvol gehandeld dus mijn lichaam is wat ‘hoog sensitief’. Maar met wat extra aandacht zal bij mij de relatie op termijn wel weer normaliseren.
Mijn advies voor vandaag is probeer eens je eigen Valentijn te zijn. Ben lief voor je lichaam en voor je hoofd. Luister naar wat ze je te zeggen hebben en kies een liefdevolle middenweg! Als hoofd en lijf weer hand in hand door het leven gaan zal de pijn niet de pan uitvliegen.
Tja en misschien moet je soms wat meer water bij de wijn doen dan je van tevoren bedacht had. So be it….
