JE WORDT STEEDS ‘BETER’ IN PIJN MAKEN

Bij pijn gebeurt er van alles in je lichaam. Ik had eerder al verteld dat er lokaal in het pijngebied meer sensoren aangemaakt worden. Hierdoor wordt er een soort extra bewaking ingezet (zie eerder bericht). Ook wordt er door afgifte van extra shotje neurotransmitters voor gezorgd dat informatie uit het ‘pijngebied’ met verhoogde prioriteit doorgegeven wordt naar de hersenen (zie ander eerder bericht). Hierdoor gaat de poort waar alle prikkels doorheen moeten als het ware wijd open. Dus alle info uit een gebied waar het niet pluis is komt vol binnen in je brein. Normaal gesproken wordt het grootste deel van de prikkels wel ergens tegengehouden. Je hoeft niet iedere seconde te weten welke druk er op je linkerbil staat als je op een stoel zit. Bij aanhoudende rugpijn besluit het lichaam dat dit wel belangrijk is. Dus voel je eerder druk, uitstraling en pijn. Wat veel mensen niet weten is dat er ook in je hersenen dingen veranderen. Er zit in je hersenen een deel (loopt van je ene oor naar je andere oor, als een denkbeeldige koptelefoon) die precies lokaliseert waar de binnengekomen prikkel vandaan komt. Zo weet je precies waar je iets voelt (kriebel, druk, pijn noem maar op).

Heel handig! Maar als er steeds vanuit een bepaald deel informatie komt (denk aan aanhoudende pijn) dan gaat het brein op dit deel extra neuroverbindingen maken. Eigenlijk is dit heel goed want het brein wil beter weten wat daar gebeurt dus verhoogt het de gevoeligheid in dit deel van je lichaam. Het grote nadeel van dit alles is dat het meer pijn genereert. Het slechte nieuws is dat dit een proces is wat door blijft gaan. Dus steeds meer sensoren, steeds meer neurotransmitters die prikkel versterken en steeds meer neuroverbindingen. Dit proces heet centrale sensitisatie. Het goede nieuws is dat het omkeerbaar is. Het omkeerproces begint al door het te snappen. Pijneducatie (bijvoorbeeld door dit te lezen) is enorm belangrijk. Dus eigenlijk ben je nu al aan de-sensitiseren. Om maar ff een rotwoord te gebruiken.  De volgende keer ga ik iets uitleggen over het pijngeheugen.

JE GAAT HET PAS ZIEN ALS JE HET DOORHEBT

Een bekende uitspraak van Johan Cruijff waaraan ik regelmatig moet denken tijdens gesprekken met mensen met aanhoudende pijnklachten. Want dat is precies wat er vaak gebeurt tijdens herstel. In alle verhalen van mensen met aanhoudende pijnklachten zit ook de oplossing. Daarom is luisteren zo interessant. Je weet dat tussen al

Lees verder »

HOE JE REAGEERT, BEPAALT DE REACTIE DIE EROP VOLGT

Onlangs kreeg ik na tien jaar weer klachten waarvan ik dacht dat ik er afscheid van had genomen. Vanuit het niets loeiden alle alarmbellen. Mijn eerste reactie was angst: daar is het weer, dit ken ik, dit kan ik niet aan, dit wil ik niet. Ik voelde oude paniek, machteloosheid

Lees verder »

PIJN MAAR NIETS STUK, HOE LEG JE DAT UIT?

Aanhoudende pijn vraagt om een andere aanvliegroute dan acute pijn omdat de oorzaak niet meer op weefselniveau ligt. En juist dat stuit regelmatig op onbegrip. Want zodra het niet terug te voeren is op letsel of schade, trekken mensen al snel de conclusie dat er gezegd wordt dat ‘er dus

Lees verder »