MIJN HELD, MOSELEY

Als je tijd over hebt is dit een hele informatieve en interessante podcast. Een interview met professor Lorimer Moseley waarin hij heel duidelijk uitlegt dat pijn niet altijd gaat over weefselschade.

Er is namelijk geen 1:1 relatie tussen schade en pijn. Het gaat altijd over hoe het brein de prikkels beoordeelt. ALTIJD. Daarom is pijn wisselend van moment tot moment.

Misschien dat het volgende voorbeeld dat iets verduidelijkt. Stel je ligt in bed en wordt wakker omdat je naar de wc moet. Je loopt ontspannen vanuit je bed naar toilet en je stapt onderweg per ongeluk op een legoblokje. Of een bierdopje of, voor de diehards, een punaise als dat beter tot de verbeelding werkt. Dat doet waarschijnlijk best zeer.

Stel nu het volgende voor. Je ligt in bed en wordt wakker omdat je ’s nachts wat verdachts hoort. Je vertrouwt het niet en gaat op onderzoek uit. Je loopt enigszins op je hoede naar beneden. Dan ineens zonder dat je het door hebt sta je oog in oog met een inbreker. Deze heft een gigantisch breekijzer omhoog. Het enige wat je kan bedenken is dat je zo snel je kunt naar de openstaande voordeur wil. Onderweg trap je op een legoblokje, bierdopje of punaise. Ik durf te wedden dat je bij het tweede voorbeeld echt niks voelt terwijl je een vergelijkbare prikkel ervaart.

Pijn en schade zijn niet gekoppeld! Pijn en je in veiligheid brengen zijn wel gekoppeld.

Soms heb je het niet voelen van pijn nodig om in veiligheid te komen. Adrenaline zal je helpen om bepaalde prikkels dan niet te voelen. Soms besluit het brein dat het belangrijk is om je een prikkel juist extra te laten voelen om je in veiligheid te brengen. Bijvoorbeeld omdat je je gedrag aanpast en dan iets sneller geneest. Beide beslissingen van het brein zijn beschermend.

Dat alle pijn werkelijke pijn is staat als een paal boven water. Alleen komt pijn niet altijd automatisch voort uit schade in je lichaam. Het kan ook een teken zijn dat je brein besloten heeft dat je je gedrag aan moet passen. Of dat je weg moet uit een bepaalde omgeving. Of dat het brein vindt dat (op basis van het verleden) bepaalde handelingen te gevaarlijk voor je zijn. Pijn en schade hebben een ingewikkelde verstandhouding maar het is belangrijk deze verstandhouding te snappen als je wil werken aan herstel.

Door inzicht te krijgen in de ‘biologie van de pijn’, krijg je steeds meer vat op jouw persoonlijke pijnverhaal.

JE GAAT HET PAS ZIEN ALS JE HET DOORHEBT

Een bekende uitspraak van Johan Cruijff waaraan ik regelmatig moet denken tijdens gesprekken met mensen met aanhoudende pijnklachten. Want dat is precies wat er vaak gebeurt tijdens herstel. In alle verhalen van mensen met aanhoudende pijnklachten zit ook de oplossing. Daarom is luisteren zo interessant. Je weet dat tussen al

Lees verder »

HOE JE REAGEERT, BEPAALT DE REACTIE DIE EROP VOLGT

Onlangs kreeg ik na tien jaar weer klachten waarvan ik dacht dat ik er afscheid van had genomen. Vanuit het niets loeiden alle alarmbellen. Mijn eerste reactie was angst: daar is het weer, dit ken ik, dit kan ik niet aan, dit wil ik niet. Ik voelde oude paniek, machteloosheid

Lees verder »

PIJN MAAR NIETS STUK, HOE LEG JE DAT UIT?

Aanhoudende pijn vraagt om een andere aanvliegroute dan acute pijn omdat de oorzaak niet meer op weefselniveau ligt. En juist dat stuit regelmatig op onbegrip. Want zodra het niet terug te voeren is op letsel of schade, trekken mensen al snel de conclusie dat er gezegd wordt dat ‘er dus

Lees verder »