Pijn is kort door de bocht, de output van het brein op basis van binnenkomende informatie. Deze binnenkomende informatie is slechts een elektrisch stroompje, een pulsje. Het betekent bij binnenkomst nog niets. Het brein beoordeelt het stroompje en bepaalt of het, het etiket pijn krijgt of niet.
Het brein is niet meer dan een lobbige substantie verstopt onder je schedel die zich op basis van alle inkomende informatie en alle opgeslagen informatie een beeld probeert te vormen van de buitenwereld. Het hoort niets, het ziet niets, het enige wat het heeft zijn de verschillende elektrische plusjes die alleen indirect gerelateerd zijn aan dingen die spelen in de wereld. Aan de hand van een ingewikkeld proces die binnenkomende informatie combineert met flink wat raden, combineren en invullen kan het brein zich een idee vormen van iets.
Bij dit raden, combineren en invullen wordt va alles meegenomen. Denk aan je overtuigingen, je verleden, je verwachtingen, je motivatie, de mate van angst of andere emotionele context, je inschatting van een situatie enzovoort.
Met dit gegeven kun je dus al op je klompen aanvoelen dat pijn een aardig gekleurd plaatje is, verre van een objectieve beoordeling.
Daarom is pijn bij iedereen anders, het is bij iedereen gebaseerd op andere input, op een andere perceptie.
In dit verlengde is onderstaande TED talk interessant. Volgens Anil Seth zijn onze biologische systemen gebaseerd op een zogenaamde çontrolled hallicunation, “Perception is based on many inputs, some from the outside world, many if not more are internal
https://www.noigroup.com/noijam/hallucinations-consciousness-and-pain/
