Waarom is het zo interessant om bij aanhoudende pijn te kijken naar de body-mind connectie? Wat heeft pijn in mijn lichaam te maken met mijn hoofd of mijn mindset? Het is toch niet zo dat ik mijn pijn verzin of nog erger, zelf in stand houd?
Nee, niemand verzint pijn en niemand gaat zijn best doen om pijn in stand te houden. Maar pijn doet wel iets met je en het gevolg kan zijn dat je daardoor in een vicieuze cirkel terecht komt. Wil je weten hoe, neem dan even de tijd om onderstaande tekst te lezen.
Pijn is zo ontworpen door moeder natuur dat het je aanspoort om actie te ondernemen. Daarom is het per definitie geen fijne ervaring. Je stress response-systeem gaat ook meedoen, je schrikt, je bent alert, alles in je is gefocust en je laat andere dingen even aan je voorbijgaan. Bij acute pijn (dat is dus pijn met bloed en gedoe) is dat heel handig. Je snijdt je bijvoorbeeld in je vinger, je voelt warm bloed stromen, je denkt ‘help wat nu’ en gaat vervolgens iets slims doen om de schade te beperken. Je houdt je vinger onder de kraan, maakt het schoon, verzorgt het of regelt iemand om het te laten verzorgen. Dit gedrag is helemaal in lijn met hoe het bedoeld is. Een beetje stress en adrenaline helpen om snel te reageren. Maar als het niet gaat om een snee maar om bijvoorbeeld aanhoudende nek- of rugpijn dan ligt het een stuk ingewikkelder.
Want ook bij aanhoudende pijn komt het stress response-systeem in actie. Alleen houdt de pijn bij chronische pijn aan en wordt niet minder. Acute pijn vermindert op een gegeven moment. Denk aan een snee, die doet best een tijdje zeer maar op een gegeven moment stopt de pijn ondanks dat de snee misschien nog niet helemaal genezen is. Waarschijnlijk stopt de pijn op het moment dat je aandacht mag verslappen en het infectiegevaar voorbij is. Bij chronische pijn blijven in tegenstelling tot acute pijn, de alarmbellen afgaan, de pijn gaat niet weg.
Omdat de alarmbellen bij aanhoudende pijn blijven rinkelen, blijft ook het stress response-systeem langdurig op ‘aan’ staan met alle gevolgen van dien. Je krijgt dan het gevoel dat je continu alert bent, voelt je opgefokt, wordt misschien sneller boos of hebt gewoon de hele tijd een kort lontje. Slapen wordt een ding, want wie kan er slapen als je brein continu signalen geeft dat je actie moet ondernemen om het gevaar te stoppen. Op scans zie je dat bij aanhoudende pijn structurele veranderingen plaatsvinden in de hersenen. De delen die verantwoordelijk zijn voor het registreren van gevaar, veranderen omdat ze beter hun best doen. Hierdoor registreren we nog meer ‘gevaar’. Alles bij elkaar wordt je steeds alerter, sta je steeds meer op scherp, je ruikt misschien zelfs beter, je ziet misschien scherper (last van licht), je hoort misschien beter. Het lichaam zal steeds meer ‘gevaren’ zien en zal hierdoor ook steeds meer pijn ervaren (zie eerder blogs als je afvraagt wat dit met elkaar te maken heef). Zolang je stress response-systeem op ‘aan’ blijft, kom je in een opwaartse pijnspiraal. Ik hoef je niet uit te leggen dat dit het laatste is wat je wilt als je pijn hebt. Het is dus belangrijk om bij aanhoudende pijn het stress response-systeem weer op standje rustig te krijgen om de spiraal te doorbreken.
Deze spiraal kun je doorbreken door actief oefeningen te doen met je….mind. Daarom is de zogenaamde mind-body connectie bij chronische pijn dus belangrijk. In onderstaand artikel leggen ze uit welke methodieken uit onderzoek hierbij blijken te helpen.
Dat is kort samengevat:
-dagelijks luisteren naar een begeleide meditatie
-ademhalingsoefeningen (vb via yoga of hypnose)
-sociale connectie opzoeken
-bepaalde vormen van gedragstherapie die inzicht geven wat bepaalde karaktereigenschappen met je doen
Dus heb je aanhoudende pijn en voel je je gestrest, gespannen, opgejaagd, opgefokt of ben je een wandelend bommetje, kies iets wat bij je past en gebruik je mind om je lichaam te helpen. Geen ‘geitenwollensokken’ praat maar puur biologie.
Heel veel succes!
